Qëkur thanë, nuk më bindën
se isha lindje e vështirë.
Se di, më ra mua më mirë
a atyre që kurrë nuk lindën!?
Ata s’kishin kujt pse t’i binden,
nuk kishin detyra të shtëpisë,
as të vraponin pas bagëtisë
kur mbytej keci te pusi Markut
të fshiheshin skutave të sokakut,
derisa ta përpij baba hidhërimin.
Ta dëgjojnë si i tha një plakut
një grua, – puthsh gurtë e ilixhes,
e fjalë që nuk ua dija kuptimin.
Ishit ma fat, jam i bindur,
ju që nuk nxituat për të lindur.
Skënder Hysenaj 