Atyre që nuk u lindën

Qëkur thanë, nuk më bindën
se isha lindje e vështirë.
Se di, më ra mua më mirë 
a atyre që kurrë nuk lindën!? 

Ata s’kishin kujt pse t’i binden, 
nuk kishin detyra të shtëpisë, 
as të vraponin pas bagëtisë 
kur mbytej keci te pusi Markut, 
të fshiheshin skutave të sokakut 
derisa ta përpij baba hidhërimin.

Ta dëgjojnë si i tha një plakut 
një grua: qifsh... gurtë e ilixhes,
e fjalë që nuk ua dija kuptimin. 

Ishit ma fat, jam i bindur, 
ju që nuk nxituat për të lindur.