Natë nën ethe

Sonte do të doja të isha 
në shtëpinë mbuluar me rrasa,
ku për ndriçim ndizej pisha, 
e dollapët e gjerë prej guri.

Të shihja nga shtrati me dërrasa
i shtruar me kashtë, 
mbi oxhak si thahej këmisha,
gjyshi këndon një këngë të lashtë 
mbështetur me shpinë për muri.

Sonte kur nga ethet jam në lebeti, 
sa fort do të doja jetës t’i bëj lak 
ta kthej kohën atje ku mbeti 
kënga e lashtë, e gjyshi plak.  

Sonte më mungon dora e tim eti 
mbi ballin tim që digjet flakë.